Verstandig of laf

Ik zit in een hardloopclubje dat in de winter twee keer per week gaat hardlopen en daarna de Admiralengracht of de Sloterplas inspringt om na een paar minuten weer verder te lopen. Run-Dip-Run. Dat ijskoude water inspringen is natuurlijk geïnspireerd door de Ice Man, Wim Hof.

Met oudjaar trapte mijn zoon per ongeluk zijn geliefde Paris Saint Germain-bal in het water. Huilend kwam hij om hulp vragen, dus wij samen naar de kant en ja hoor, daar lag de bal in de Kostverlorenvaart. Langzaam dreef hij in de richting van de brug. Op dat moment moest ik beslissen: spring ik in het water, ga ik de bal redden en maak ik mijzelf voor de rest van mijn leven onsterfelijk als vader? Of doe ik het niet en blijf ik warm en comfortabel langs de kant staan? Ik had immers mijn dipvrienden niet bij mij, ik had al wat Champagne op, zo duur is zo´n bal nu ook weer niet.

Ik ben niet gesprongen. Ik heb nog wel even de optie overwogen om terug te gaan naar huis, mijn wetsuit aan te trekken en erin te springen, maar ook dat heb ik niet gedaan. Ik weet nog steeds niet zeker of dit nu verstandig was of laf.

Rationeel kan ik heel goed beredeneren dat je als ondernemer moet weten wanneer je je verlies neemt. Dat je eigenlijk zelden spijt krijgt als je iets niet doet.

Maar ja… het idee laat mij toch niet los. Had ik niet gewoon moeten springen?